Veda Buseleri Şiiri - Ömer Altun 2

Vaveylalar çağlar iken ırmaklar
Hasat vakti vedalar karıştı toprağa
Gönül perperişan
Sükut vurulmuş hisler yalın ayak ve üryan
Kalabalıklar şehirler boşalırken aklımdan
Bakışların takılı kaldı soluklarıma...

Kesildi şehrin uğultulu sesi
Gülüşlerin gülüşlerimde hıçkırık
Süzülürken gözlerimden oya oya yaş
Dalgalandı umutsuzluk, figan ve yas
Sevgi sevgili sevgin
Biraz ölüm gibi birazda ayaz...

Devrilir iken gün gölgeler ardına
Çaput bağladım kirpiklerin düş tutamağına
Solar iken ilk yazında gelincik çiçekleri
Ertelendi visal azap sonrasına
Sevdiğim, gül güzelim..!
Fersah fersah büyürken nabzımda hasretin
Sen gelmemezlik baharında gül ve gonca bir bana ahraz...

20240722
1851
İstanbul günlükleri...

Belki de sana özlemindendir güneşin sıcaklığı
Mehtabın güzelliği
Rüzgarın serinliği...