Ve gün gelir, bedenin ebedi var oluşa geçmeye hazırlık yapmaya başlar.
Çok yorgun hissedersin kendini, olur olmaz gözlerin dolar durduk yere.
Hissedersin artık ölümü, sana geldiğini, senin için geldiğini bilirsin.
Ve eline bir kâğıt birde kalem alırsın, yazmaya başlarsın sevdiklerin için bir veda şiiri.
Mısraların gözyaşlarıyla dolarken, damlaların üzerine özlemini kazırsın.
Sonra uzanırsın boylu boyunca kanepenin üzerine,
Ve yumarsın gözlerini usulca dünyaya.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta