Bu dahil tüm eserlerim tarafımca bestelenmiş şarkı sözleridir. Youtube üzerinden adım ve soyadım ile arama yaparak shorts kısmında şarkıya ulaşabilir ve dinleyebilirsiniz. İlginiz için teşekkürler.
Veda ediyorum büyük aşkına,
İşte gidiyorum bir bilinmeze,
Görürsen üzülme mahsun halime
Bundan sonra benden sana ne.
Bundan sonra benden kime ne.
Ben yanarım kendime,
İstemem kimse avutsun,
Sevdiklerim beni unutsun,
Bundan sonra benden size ne!
Bundan sonra benden kime ne!
Yaşadıklarım getirdi beni dize,
Hayatta başarılar dilerim size,
Dün muhtaçtım bir tatlı söze,
Bundan sonra benden size ne?
Bundan sonra benden kime ne!
Ben yanarım kendime,
İstemem kimse avutsun,
Sevdiklerim beni unutsun,
Bundan sonra benden size ne!
Bundan sonra benden kime ne!
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 21:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
https://www.youtube.com/shorts/q6Hiv2Re_Bo Video klipte yer alan kişiye içlendiğim için kendisine ithafen yazdığım ve bestelediğim şarkıdır. Yarın için plan yapabilirsiniz ama yarın ne yaşayacağınızı belirleyemezsiniz. Nihayet, bu duruma düştükten sonra küskünlüğünüz ve mücadele şansınız çok zorlaşıyor. Yüzünüzün ardındaki derin hüznü ancak bu hüzün ile tanışmış kişiler anlayabilir. İleri düzey bilgisayar yazılımcısı ve dünyanın en iyi söz yazarı olmama rağmen bu durumdan kendimi kısa süre içinde şans eseri kurtardım. Kullar beni terk etmişken o günlerde hep yanımda bildiğim yüce YARATAN -A tüm kalbimce teşekkür ediyorum. Unutmadan, lokantanın kenarında durumu fark edipte cebime gizlice bir miktar para sıkıştıran o en güzel insanı en iyi dileklerimle yad ediyorum. 5 yıl süren korkunç bir kanser savaşı sonrası eşimi sonsuzluğa uğurladıktan (defin) sonra, evin kapısını zor açıp, içeri girebildim. Balkona çıkıp, gözlerimde birkaç damla yaş ile “ey yüce yaratıcı bana varlığına dair bir işaret göster” dedim. O anda kulaklarımda “koskoca evrenden daha büyük bir işaret mi istiyorsun” sözü yankılandı. O şok ile kendime geldim. Yapacak bir şey yoktu, ceketi alıp, henüz 3 yaşlarında olan çocuğum ile evden ayrıldık. Son bir kez dönüp baktım ama anıları yanımızda götürmek mümkün değildi zaten evde bizim değildi. Sakarya’da oturuyorduk, yol kenarında ilerlerken kaldırım üzerinde bulunan elma ağacından çocuğa kırmızı bir elma kopardım. O sırada son derece muhafazakar komşu kadın cama çıktı ve bana “benim ağacımdan elma kopardın” deyip küfürler ederek kırık kalbimi dipten kesip attı. Dedim abla parasını vereyim ama ikna edemedim. Kendisi yetmediği gibi kankası olan kadında başladı hakaretlere, küfürlere… Bir tane kopardım bir kilo elma parası vereyim dememe rağmen bir türlü susturamadım ve başımı eğip, bin beter bir halde yola devam ettim. Esas itibariyle kaldırım halkın malıdır ve orada büyümüş bir meyveden herkes tadabilir ama vatandaş benim diye sahiplenmiş. Şu anda oturduğum şehirde; iyilik, sevgi, merhamet ve komşuluk farkı bambaşka! Ve aradan 6 yıl geçti. Merak etmeyin, şimdi her şey harika durumda…




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!