Sanki bekledim tepkilerini
Cevapsız aldığım her yanıtın üstüne,
Burun kıvırıyorum sesine.
Gözlerini görmekten kaçınıyorum
Ellerim uzanıyor kulaklığıma,
sessizliğime gömülüyorum.
Biliyorum ki o kalp tekrar kırılacak
Yıkıntıların arasında kalan tek sütunumu da yıkma
Kıyma bana, her yaptığım yolu yıktığın gibi
Acısız olsun, zaten harabım ben
Yıkıntılar arasında son kalanım ben
Son kaleyim ruhumda.
Delirmeme az bir vakit kaldı,
Bütün sessizliğimin nedeni bu.
En sessiz olduğum anda, her şeyi bırakmış birini görebilirsin
Ki dikkatini bile çekmez bu senin
Ne oldu demeni bekleyen ruhum uçacak,
Yerine şeytandan bozulma biri girecek sanki.
Zar zor tutuyorum kalbimin arasında;
Ki şayet ruhumu dün öldürdün
Tanımıyorum artık, bırakıyorum.
Bunu yazmam içimi soğutmadı, fazlası gerek
Duygularımın hepsini buraya bırakmam gerek.
Sen güçlü ve komiktin, ben ise dalgın
Güçsüzlüğümü seninle örtmek istedim.
Sen ise seni gülümsetecek birini
Belki kalbimde öldürseydim seni açacaktın kalbini
En azından bir yerim olacaktı merkezinde olmasam da.
Bırak artık, umurumda değil, boş ver gitsin
O yüzden kalbimde öldürme kararı aldım
Sorgusuz ve sualsiz
Kör bir bıçakla öldürdüm seni o an
Kendimi senin sesinden mahrum bırakarak öldürdüm seni
İnce ve çok sesli hislerim,
Artık soğuk bir piyano misali
Teşekkür ederim;
Ve etrafıma vereceğim rahatsızlıktan dolayı üzgünüm.
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 03:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Daha da gençken yazdığım bir duygu seli.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!