Vebal Sensin Şiiri - Sadık Kocabaş

Vebal: Sensin
Yedi iklim dört köşeyi gezdirdin,
Şu fani canımdan beni bezdirdin,
Alnıma karayı bizzat yazdırdın,
Bu perişan halin vebali sensin.

Gönül kalesini yıktın da gittin,
Umudun bağını yaktın da gittin,
Beni bir meçhule attın da gittin,
Bu viran mülkümün zevali sensin.

Ateş-i aşkınla kavruldu özüm,
Gayrı başkasını görmüyor gözüm,
Hakka ayan oldu sitemli sözüm,
Bu mahşer vaktinin suali sensin.

Deryada çırpınan bir garip salım,
Kırıldı kanadım, tutmuyor dalım,
Felek darbesine büküldü belim,
Kupkuru sahranın şimali sensin.

Aşkınla kavruldum, kül oldum bittim,
Bir nefes uğruna canımdan geçtim,
Sırrını sakladım, zehrini içtim,
Şu garip ömrümün melali sensin.

Sana feda olsun bu acı halim,
Söküldü dillerim, lal oldu halim,
### Kalemsiz Şair’in helali sensin,
Ecel şerbetinin kemali sensin.