Sararınca yaprakları evvel zaman göçlerinin hele hele
Bir köy atılır yabana Tuna Boyları'nda selzede
Adı Akpınar
Ak pınarlarında kara sevdalı kızlar çeyiz yıkar.
Esince pelin kokulu akşam yelleri asmalı bahçelerde
Yıllanmış bir hüzün çöker terkedilmiş evlere hane hane
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta