Vazgeçiyorum Şiiri - Hilal Asena Civan

Göz görmeden sevmek, aşkın narıymış,
Hasret çekmek meğer, canın karıymış.
Affetmek ruhumun, en zor yanıymış,
Senin için senden vazgeçiyorum.

Bardağı taşıran, son damla doldu,
Gönül bahçemdeki, tüm güller soldu.
Bize bu hikaye, bir yük mü oldu?
Senin için senden vazgeçiyorum.

Toprak çağırıyor, ölmeden beni,
Keşkeler içinde, buldum gölgeni.
Azat ediyorum, artık kalbini,
Senin için senden vazgeçiyorum.

Yorulmuş umutlar, dertle barışır,
Hüzünler kalbimde, her gün yarışır.
Sevenler mahşerde, elbet kavuşur,
Senin için senden vazgeçiyorum.

Dudaktan dökülen, son sözüm olsun,
Bırak da bu yara, sızlayıp dursun.
Kaderim yolunu, bensizce kursun,
Senin için senden vazgeçiyorum.

Senden yavaş yavaş, koptu bu yürek,
Artık ne bir arzu, ne sevda gerek.
Toprağa aşkını, ellerle gömerek,
Senin için senden vazgeçiyorum.

Aşkın ateşini, içimde söndür,
Yüzünü bir daha, maziye döndür.
Yıllarca ağlattın, biraz da güldür,
Senin için senden vazgeçiyorum.

Yolumuz ayrıldı, artık dönülmez,
Gönül bir kuyuysa, dibi görülmez.
Ölen bir sevdaya, kefen biçilmez,
Senin için senden vazgeçiyorum.