Vay be Şiiri - Murat Ülkü

Verdiğin sözlerin hepsi mi yalan?
Demek ki aşk bir hikâye,
Elde var koca bir hüsran ve talan,
Sevda da bitti sermaye,
Vay be!

Gönlümün bağında güller dermiştim,
Yoluna ömrümü şartsız sermiştim.
Seni canıma can gibi görmüştüm,
Meğer serapmış tüm gaye,
Vay be!

Hangi rüzgâr yıktı sığındığım dalı?
Hangi el kirletti beyaz masalı?
Sanki zehir olmuş dilinin balı,
Uydun sen de bu dünyaya,
Vay be!

Yüreğim yanarken buz gibi baktın,
Umut deryasında gemimi yaktın.
Beni bir meçhulde yalnız bıraktın,
Vefan dil ucu kadarmış,
Vay be!

Hani ya solmazdı sevda çiçeği?
Hani ya bizdik aşkın tek gerçeği?
Kırdın işte kolu, hem de kanadı,
Döndürdün ömrümü sahraya,
Vay be!

İçimde fırtına, dışımda sükût,
Gözümde bir damla, göğsümde bulut.
Artık ne bir ışık, ne de bir umut,
Karıştı hayaller karaya,
Vay be!

Aradım yüzüme bakmadın bile,
Düşürdün ismimi dertten bin dile.
Sana ne söylesem artık nafile,
Helal etmiyorum aşkımı,
Vay be!

Yıllarımı aşkla harcadım gittim,
İçime bakmadın, tükendim bittim.
Ben sana kendimi müptela ettim,
Sığdırdın aşkımı sıraya,
Vay be!

Vefasız sevdanın defteri dürülür,
Aşkın üzerine kefen serilir,
Hakikat aynası yere vurulur,
Yazık olur düşe rüyaya,
Vay be!

Garip Murat der ki; dert bini aştı,
Göz yaşım bendinden dışarı taştı.
Ruhuma simsiyah bir keder bulaştı,
Yazık olacak bu sevdaya,
Vay be!