Her gün akıp geçen zamana vay be
Ana kucağındaki bebeklerin haykırışına
Yetimlerin hakını çalan zalimlere vay be
Gariban insanların ezilip hor görülmesine
Dünya nimetine karşılık şerefini satan insanlara vay be
Dostlukların hiçe sayıldığı beş paraya satıldığı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta