Ağlayarak doğarken, o an vatan demişim.
Tatlı şerbet verdiler, ana sütü emmişim.
Süründüm, emekledim, güldüm, ağladım bazı,
Kirim, pasım, çamurum, hepside vatan tozu.
Gezelim yurdumuzu, Artvin’den başla söze.
Karadeniz’den çıktık, Egeden, Akdeniz’e
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta