Bir insan bir kisinin varligini
degerini ancak o gidince anliyor..
Ounun yoklulugunu, onun hayatiniza
büyük bir yer kapladigini
ancak o gidince anliyor insan..
Hayatiniza nasil renk katdigini anliyorsunuz..
Cok gec kaldimi anlasiliyor
Ve o an sadece huzun, acilar
Ve pismanlik duygusu kaliyor...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta