Adımı söylerken adına siirler yazıyordum oysaki
Kalemsiz kağıtsız kimsenin okumaması için
Içimden mısralar geçerken ışıkları bile söndürüp
Karşıda onun simasini görürcesine sevinçli
Karanlığın gideceğini gün doğduğunda odamdaki varlığının biteceğini bile bile ümitli
Birtek adimi deyişine herseyi yapıyordum
Varlığı icin dualar ederken
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta