Varlığın Eksik Hali Şiiri - Ersin İlhan

Seni sevmek,
bir “ben”i iptal etmekti.
Çünkü insan
bir başkasını severken
kendi varlığını
geçici olarak askıya alır.

Biz iki kişi değildik;
aynı yalnızlığın
farklı biçimleriydik.
Bu yüzden yan yana durduk,
hiçbir zaman
karşı karşıya gelemedik.

Zaman,
bizimle birlikte düşünmeyi reddetti.
Her an geçip gitti
ama hiçbir an
yerine yerleşmedi.
Hatırlamak,
yaşanmamış bir geçmiş üretmektir.

Adını söylemedim.
Bir şeyi adlandırmak
onu sınırlar.
Ben seni sınırsız bıraktım;
kaybolman pahasına.

Aşk sandığımız şey
bir karşılaşma değildi,
bir gecikmeydi.
Sen bana erken geldin,
ben sana
geç kaldım.

Şimdi biliyorum:
Acı,
yokluğun kendisi değildir;
yokluğun
varlık gibi davranmasıdır.

Eğer bir gün
beni düşünürsen,
bil ki orada
bir insanı değil,
yarım kalmış
bir ihtimali hatırlayacaksın.

Ve ihtimaller
gerçekleşmediğinde değil,
düşünülmeye devam edildiğinde
öldürür.