Varla çeşitlenenler Şiiri - Alican Cullaz

Sıcak bir evde, tavana vuran sobanın alevindeki seslerin ne kadarı benim payımdır?
Çay ocağında, buz gibi havada, duvara rutubetle yükselen bu hasrette ben neredeyim?
​Buz gibi havada kafasını öne eğmiş;
Sinirden, sıkıntıdan içten içe söylenen o "neden", benim.
Akşam olunca, sobalar yanmaya başlayınca, patatesler fırına verilince,
Herkesin anası evladını aramaya çıkınca...
Sokakta kar ve ben kalırım.
​İçim dışarıdan soğuk, dışım içimi kesiyor,
Garibanlığın kör ağzıyla.
​Konuşmak gölge, susmak asıldır.
Kalın kelimelerin, kalın kafaları var.
Kimse sevmez beni, bunu bilirim.
Anam delirir hasretimden, bunu bilemem.
Anam terk edildiğim evleri, üzerime çelenk olarak örtmüş;
Gariplik; kıştan bir yorgan.
​Babamın atı neden bembeyaz?