Güzleri uzun ağaç gövdesi,
dallarından koparılan zamandan
ve düşen bahar sancıları, toprağa sinerken,
yaprak yaprak savuşturuluyor sesi kesen hışırtı,
sayfalar dökebilmek gözlerinden,
kara kirpiklerin mürekkep ağzı
her merhabanda sevinirken göz bebeklerin,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta