Herkesin aklından ölmek geçiyor
Kalıyor bazısında
İnsan kalmıyor duvar yıkmış
İçeriye çevrilen göz köreldiğinde
Erdem oluyor insanın kendine acımasızlığı,
Tanrının inanılmaz yalnızlığına denk düşüyor evrendeki varlık
El düşmeden tetik düşüyor
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta