Van Şiiri - Engin Batmaz

Biliyorum üşüyorsun şimdi, Belki de ayakların çıplak, açsın. Belki orada bir ailenin umut bağladığı bir gençsin, okuyorsun. Belki askersin, yoksa polis mi? Belki geleceğe kendin gibi fidanlar yetiştirmek için okutuyorsun, öğretmensin. Vanlım, Ercişlim... ...Soğuk biliyorum, uykusuzsun, beton ısıtmıyor. Kolon yastık, duvar yorgan. Yerin dar, sabaha varıp varamama telaşındasın. Kardeşin mi yanında can vermiş yoksa arkadaşın mı? Evladın mı öldü ana? Sen çocuk yetim mi kaldın? Neden bu kadar çaresizsin baba? Van gölü de şimdi söndürmez ateşini, Koşup Ağrıdan kar mı getirsem? Ya da sen aç bağrını üstüne ağlayayım, Bir ses edip geliyorum, ben burdayım. Ses ver şimdi insanlık... Orada kimse var mı? ? ?