Valizdeki Dört Duvar
Sırtında bin yıllık bir betonun ağırlığı,
Adımların, pencerenden süzülen o tanıdık ışığı taşır.
Bir odayı katlayıp koyarsın en alta,
Gülüşlerin gömlek aralarına saklanır.
Yaşamak dediğin, bir anahtarı bırakıp
Kilidi kalbinde taşımak değil midir?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta