Valizdeki Dört Duvar
Sırtında bin yıllık bir betonun ağırlığı,
Adımların, pencerenden süzülen o tanıdık ışığı taşır.
Bir odayı katlayıp koyarsın en alta,
Gülüşlerin gömlek aralarına saklanır.
Yaşamak dediğin, bir anahtarı bırakıp
Kilidi kalbinde taşımak değil midir?
Dört duvarın yankısını bir valize sığdırıp
Yollara sığmayan o boşluğa alışmaktır.
Anılar ağır gelir bazen, fermuar zor kapanır,
İnsan en çok kalmak istediği yerden,
Gitmeyi öğrendiğinde aslında tamlanır.
14 01 2026
Öznur Tali
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 22:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!