Vakit dolmadı Şiiri - Birkan Demirci

Vakit dolmadı, tüketildi bende,
Saatler pas tuttu, umut çalışmaz halde.
Ne giden yolcu masum, ne kalan temiz,
Bu yalnızlık öyle derin ki, ses bile izinsiz.

Limanda değilim artık, denizin içindeyim,
Batmakla yüzmek arasında askıya alınmışım.
Kimse mendil sallamaz, çünkü herkes kör,
Vedalar lüks oldu, gidişler nankör.

Hayal kırıklığı dediğin şey
Bir anlık değil;
İçerde büyüyen, kemik kıran bir ihmal.

İnanmak suç sayıldı,
Beklemek alay konusu.
Seven hep sanık,
Gidenler serbest, dosya kapalı.

Kalabalıklar içinden geçtim, tek başıma,
Yalnızlık bana kaldı, miras gibi, acımasızca.
Ve öğrendim:
En sert darbe yumruk değil,
Dönmeyeceğini bilerek gidenin susuşu.