Bozdağ'ın dumanlı başında,
Porsuk' a bakıyorum içimde bir elem.
Şehrin gürültüsünden kaçıyorum
Bozkıra akıyorum bir kuş misali.
Önümden geçiyor sandallar.
Ömrümden bir gün daha.
Mecnuna sorulmaz gurbetin kahrı,
Çekmeyen bilmez ki sevdayı, aşkı.
Taa yüreğimi yakan Leyla yı,
Leyla dedim öldüm, ben senin için,
Volkan idim söndüm, ben senin için.
Varlık için yok eyledik.
Çakalları seyreyledik.
Sırtımızdan vurdular da,
Dönüp birgün biz neyledik.
Maşa olduk ellerinde,
Kaç kurtul demekte içimde bir ses.
Bir ses, binlerin uğultusunda.
Kaç kaçabilirsen...
Ağzımdan çıkan mı? Aklımdan geçen mi,
Ama bir ses, sessiz sedasız.
Renklerin içinden çıkardığım,
Bir dağ başı sessizliğinde ömrüm,
Gözlerim ufukları ufukları delercesine,
Yüreğim titrerken, kapanırken gözlerim bir ömre,
Ayrılık soğuktan daha soğuk,
Üşüyorum...
Ekmeğime hüzün kattım,
heder oldum,
Zaten derbederdim,
Büsbütün beter oldum.
Yokluğun cihetinde,
Keder oldum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!