Uzun bir hüzün yolcusuyum şu sosuz evrende
Önümde bakır rengi vadi uzanıyor alabildiğine
Çürümüş hazanın kokusu var buz gibi ellerimde
İçimde hasretinin yangın acısının duyguları var
Ben seni yorgun bu güz akşamında bekliyorum
Seni bu vadide bulamam diye çok korkuyorum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta