Uzun bir hüzün yolcusuyum şu sosuz evrende
Önümde bakır rengi vadi uzanıyor alabildiğine
Çürümüş hazanın kokusu var buz gibi ellerimde
İçimde hasretinin yangın acısının duyguları var
Ben seni yorgun bu güz akşamında bekliyorum
Seni bu vadide bulamam diye çok korkuyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta