Üzülme Sevgilim Şiiri - Fatma Soylu

Kaderin sunduğu en güzel yazı
‎Üzülme sevgilim ben varım artık
‎Akıyor gönlüme aşkının özü
‎Üzülme sevgilim ben varım artık
‎
‎Yıllarca kalbine ağır yük oldu,
‎O çocuk sevincin sararıp soldu,
‎Gözlerin o meçhul yaşlarla doldu,
‎Üzülme sevgilim ben varım artık
‎
‎Sen kendi gözünde belki karasın,
‎Farzet ki kalbimde azgın yarasın
‎Yine de dermanı benden sorasın,
‎Üzülme sevgilim ben varım artık.
‎
‎Kederin zehrini balıma katsan
‎Dinse fırtınan, dizlerimde yatsan
‎Ebedi vuslatla elimi tutsan
‎Üzülme sevgilim ben varım artık.
‎
‎Bırak boşlukta bir kıyı bulmayı
‎Göğsümde uyuyup, unut solmayı
‎Mevlam nasip etsin yuvan olmayı
‎Üzülme sevgilim ben varım artık.
‎
‎Ne çıkar kapansa bütün o yollar
‎Seni sarmak için bekler bu kollar.
‎Dökülsün takvimden o yorgun yıllar
‎Üzülme sevgilim ben varım artık
‎
‎Kaderin kahrını ömrüne ektin
‎Gözyaşı dökerek çileler çektin
‎Zifiri gecede her zaman tektin
‎Üzülme sevgilim ben varım artık
‎
‎İstersen bin asır sürsün bu çile
‎Dönmesin dudağın hüzünlü dile.
‎Razıyım seninle ölmeye bile,
‎Üzülme sevgilim ben varım artık.
‎
‎Mühür vurdum artık o eski ize
‎Hasretin nârını getirdik dize
‎Ne gerek siteme, hacet yok söze,
‎Üzülme sevgilim ben varım artık
‎