Hüznün kışında gözyaşların sulasın toprağını üzülme
Hoyrat yel döksün hazandan kalma yaprağını üzülme
Bedeli var sevda güllerini toplamanın üşenme korkma
Hayatın güllerindeki diken kanatsın parmağını üzülme
Felek elin kolun bağlı bırakır belki seni zaman zaman
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta