Şimdi;
Uzaklıklar arasındayım seninle
efkarlıyımda bugün
gökyüzü kapalı yağmur yağacak
Ben acıların sundurmasından bakıyorum
Gözlerim;
Yağmur bulutlarının arasındaki kara çizgide buluyor seni
yere dökülmüş siyah üzümlerin şarabı gibi umutsuzdu çizgi
sarhoş olamadık..
İki yağmur bulutunun değer deymeziydik
Çaresizdik;
çare.?
Ayakları kesik,
kolları çolak yaşlı dilencinin avuç açmasından bile
çok çok uzaktı bize çare..
Yasaktık birbirimize
yasakları çiğniyecek zamanı
dar zamanı
sevemedim şimdiki zamanı..
Zamanın behrinde;
yani şimdiki zamanda
masal kahramanları gibi kaldık
ikimizin bildiği tek masaldı bu.
Yeşil gözlerimin üzerinde takılı kaldın öylece
Ben seni;
gökyüzünde dolunay olarak iki damla gözyaşıyla gördüm
mahsun mahsun öptüm gökyüzünü
doğumda ölümü öptü masum masum.
Doğumla birlikte doğdu
Aşklar sevişmeler
ayrılıklar acılar
Yaşarken yağdı üzerimize sevinç gözyaşları
hüzün gülümsemeleri.
Bir rast şarkı kadar içli
Anadolu ezgisi kadar gerçektik biz.
İkimizde tattık acıların acısını
İçimiz yandı.
Biliyormusun canımdan öte can
ben üşüyorum şimdi.
Ama;
sen üşümemelisin.
Çok yorgunum da üstelik
kirpiklerim, demir parmaklı kapılar gibi kapansa gözlerime
tel örgüler gibi çekilse düşler gerçeğimden..
ah bir uyuyabilsem
çekilip gitsen aklımdan
hiç uyanmasam..
Halil KıvrıkKayıt Tarihi : 22.1.2009 11:15:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!