Uzaklar’a Şiiri - Yusuf Arda Veral

Ey Gökyüzü! Kime Kızdın Bu Kadar?
Feryat Ediyorsun! Korkutuyorsun Beni.
Ne Zaman Susacaksın? Bu Gece Mi?
Kaybediyorsun Kendini. Bak Şimdi Deydi Mi?

Bir Gün Sis İnmiş Koca Şehire.
Şaşırmış İnsan Kendini Göremeyince.
Bulanmış Dağdan Akarken Sular,
Yakınız Uzaklara Hiç Olmadığımız Kadar.

Kelepçeye Vurulmuş Eski Demirci.
Çalmış Adamdan Parlak Bir İnci.
Yeni Yaşam Aramaya Gitmiş Kıtalara,
Duymuş Uzak Rüzgârları Yanı Başında.

Bir Yeşil Yanmış Çölün Ortasında.
Dayamış Sırtını Kararmış Yapraklıya.
Büyük Nimet Bulmuşlar Hiç Bilmeden,
Koşmuşlar Göremeden, Kutsalı Fark Etmeden.