Uzaklar Şiiri - Yunus Çalışgan

bak yasmin,kırgın gözlerle uzağa bak
giden gitmiş,biten bitmiş en kötü acı bile,
geçmişte kalınca tebessüme dönermiş
hayran olduğun kelebeğin kanatları
bir tırtılken,kaderinde çizilirmiş...

bak yasmin,nemli gözlerle uzağa bak
gökkuşağı rengini bağladı
taşlar bile ölüp,toprak olurken
biliyorum içinde kıyamet kopuyor
güneş ise utanmadan,hala yüzüne doğarken

bak yasmin,hüzünlü gözlerle uzağa bak
yeni doğan bir çocuğun kanlı elleri
gözyaşın kadar masum değildi
hangi şair sana söylerdi
bilmediğim,en güzel kelimeyi...

bak yasmin anlamsız gözlerle uzağa bak
her beklenti teselli,her teselli başka bir aldanma şekli
sevmek dediğin, bir kibrit alevi,aniden artan,orta yerde bırakan
ve penguen yavruları anne ayağında büyür
git ve merhameti bul,unutursun belki...

Bak yasmin yorgun gözlerle uzağa bak
dünyaya baktım,yine yoktu yerinde
bir yabancı konuşuyor,artık kendiyle
detaylar silinir,hastaların gözünde
baksanda uzağa,her insan yalnız ölüyor,biriyle...