Uzaklar Şiiri - Zekai Mahir Aktepe

Kim duysa şaşar kalır
Kimisi imrenir
Kimisi intizar eder
Yazsan roman olacak
Senden sonrakiler de
Senin hikayeni okuyacak
Başımızın üstünde dönen film
Aşkla muhabbetle dokunan kilim
Sabredenlerin ulaştığı hasat
Kavuştuğu müjde
Günler mevsimler düşerde
Eksildikçe takvim yaprakları
Yaklaşıyor yaklaşmakta olan
En güzel hali hayalin
Şu getirdiğim misalin
Sözün şiirin ötesinde
Ötesinde her şeyin

Uzaklar hayli uzaklar
Dağların ardındalar

Güneşin göğe yükseldiği
Taze umutların ekildiği

İçten bir selam gibi sıcak
Yaraları iyi edip saracak

Keşfettikçe benimsediğin yer
Sanki gümüş tozundan mermer

Allı pullu yaldızlı bir sabah
Bayramlar gibi ferah

Üst üste gelir ardı olan
Güzellik vaadi olan

Gözlerinin nuruna kapılan
Kalbim seninle üstelik

Özlemek kavuşmanın bileti
Büyük mesele aşkın gurbeti
Yer aynı taş aynı sensiz başka
Seninle tebessüm eder eşya
Yüreğime sen diye bastığım taş
İçimi ürperten bu vaveyla
Çiseleyen yağmurlarla iner
Dindirir dinmez hasreti
Kaldırır mecburiyeti
Kırılır prangalar
Birikir anılar
Meylettiğim

Ansızın gelen hayır getirmez
Adına kaza kader derler
Mutluluk bu su götürmez
Yavaş yavaş sürdüğündür
Ektiğindir turkuaz düşleri
Hayalini bohçana sardığın
Geceleri uyumadan evvel
Sabahın seherinde aradığın

Sana yazılan sana mecbur
Ne nispet ne tasa ne gurur

Taktığım kanattır bu nurlu periye
Aktıkça sular çağladıkça sen diye

Sen bilmezsin
Sana yazılan sana mecbur
Acılarım gözlerinde soğur
Damıtır derdini kederin