Uzakdeniz Şiiri - Kemal Yaşar Can

yüzüne çarpan rüzgarın
geçerken uğradığı şehirlerde yaşarım
rüzgar bu, umursamaz
grisinde, lacivertinde
saklamaya çalışırım mavini

uzakdeniz adın
senin bende kalanın

geçmişi sorgular mısın
gecenin grisine gömüldü bir kere
ayışığında sahte parıltısı
yalnızlık kafesinde
bana miras bıraktığın
kırık kanatlar elbet birgün tutar
kafesler tutmaz

ama uzakdeniz
birdaha mavi olmaz