Uzak Şiiri - Mevlüt Bektaş

Her gün, uzak şehirlerin,
Uzak trenlerinde yolculuğum.
Yetişmek ne mümkün;
Senin büyük sevdalarına.

Duruyorum o an, anladığımda.
Sen geçiyorsun.
En görkemli halinle,
Kırık vagonların, boyasız taraçalarında.
Bahar çiçekleriyle kucağında.

Ve içimde, yeni bir koşuşturma başlıyor.
Nereye gideceğini bilmeyen.

Sorgu melekleri hazır ola geçiyor.
Kıyameti koparken sevdanın.
Bildiğim bilmediğim bir sürü şey.
Yaşanmışlıkların günahında