Ne çok uzaksın şimdi bana, sonsuz uzaklar kadar uzak...
Uçsuz bucaksız vadiler var aramızda dalgalarla yırtınan denizler ve gizemli, karanlık dehlizler...
Balıklar ne kadar uzaksa gökyüzüne sen de bana o kadar uzak.
Göğü delen dağlar ayırır bizi engin okyanuslar ve aşılmaz duvarlar...
Uzaklar adeta kaybolup giden çocukluk, belki de bitmez tükenmez bir yolculuk...
Hayaller hakikate, ay güneşe, ateş buza gülüşün de bana...
Yıldızlar birbirine ne kadar uzak, mehtabın altında şu hudutsuz gökyüzüne bak!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta