Uzak Şiiri - Can Pehlivanoğlu

Karanlık geceler şahidimki
Sensiz geçen saatler
Hançer gibi girer kalbime
Ondandır bu yakarışlarım

Okyanusları dökselerde yüreğime
Sönmez bu yangın
Yıldızları yığsalar ayaklarıma
Uzanamam ben sana

Yeşeren tomurcuk daha mutludur,
İnanki benden
Ben ki bir tebessümüne
Dağları aşardım

Sorsalar yeniden bana seni
Kelimeler yeter mi bilmem ki
Verseler dünyaları sen diye
Bir gülüşün eder mi ki

Güneş utanırdı gözlerin gülerken
Yıldızlar kifayetsiz saçlarında
Adımı her deyişinde
Zaman yeniden başlardı

Odu mu be sevgili
Ben burda sen orda
Hani bağlıydık biz gönülden
Ne var da gittin ki zalimin yanına

Değer miydi sevdamız sabiliğe
Benim baktığım yıldızlar
Şimdi senin ayaklarında
Hala bakamam onlara
Ya seni görürsem
Ya görürde gelemezsem yanına

O zaman hangi okyanus
Söndürür ateşimi
Hangi dağ engel olur yoluma
Dünyaları versem de o zalime
Eder mi bir sen bir gülüşün! ! !