İlkbahar gelince ısınır toprak,
Uyanır ağaçlar, açılır yaprak.
Uyuyor mu halâ, şu bizim ahmak?
Sen kış uykusunda kalıcı olma.
Aç yapraklar gibi can kat dünyaya,
Kalmadı zamanın senin hülyaya.
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta