Uyu! Gözlerinde bir buruk sevinç
Yüreğinde ayrılığın ağır acısı
Gözyaşların donmuş, varamaz ki toprağa
Sesin ulaşamaz artık sılaya!
Bedenin külçe gibi, yorgun ve harap
Sen boşver limanda kalanları
Onlar zaten acılarla ahbap!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta