Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Düşlerimiz... En dayanıklı sığınaklarımız, en iyi silahlarımız, en sadık yoldaşlarımız... Şarlo’nun hüzünlü komedisi. Kartalın pençesi, sabır taşının sabrı. Delikanlı heyecanımız. En deli gerçekçi. Biz. Bizim en biz yanımız. Düşlerimiz...
sararır akarsın gecede
var oğlu varsındır
hüznün tuzuna sevinç banarsın
bir yılan usulca kayar ağaçtan
derin kayganlaşır dil çatallaşır
sokarsın yüreğinle yüreğini
karıştırırken çöp tenekelerini
sarılmış jelatin ...
