Çocukluğumun son beş dakikasındayım,
17 yıl 11 ay 29 gün 23 saat 55 dakikalık hayatımda,
Bana hep yap dediler,
Kendi istediklerini yaptırdılar,
Nedenini sordum cevap vermediler,
Görkemli kapıların arkasında,
Sesini unutmuş bir yankı gibi duruyorum.
Ellerim ceplerimde, ceplerim boş,
Cebimde birikmiş birkaç eskimiş cümle.
Kim bilir, belki de hiç kurulmamış kelimeler…
Yaş on sekiz, gönlümde uzak bir sefer,
Bir yanım dünlerde, bir yanımda seher.
Bir bavul, birkaç düş, ardımda şehir,
Önümde bilinmez, içimde kader.
Yaş on sekiz, çocukluğum kaldı geride,
Yaş on yedi, yolun çeyreği eder,
Hangi hayalin peşinde koşsam değer?
Sorular başımda döner dururken,
Cevaplar hep bir adım ötemde tüner.
Bir yanda sınavlar, gelecek telaşı,
Ruhum on sekizinde büyüdü,
O sabah çocukluğumu kaybettim.
Üzerime düşen gölge,
Benim olmayan bir dünyanın ağırlığıydı.
Güneş tepedeyken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!