Gün gelir acıya alışırsın,
Neye alışmıyor ki insan zamanla?
Yalnızlıklar,hüzünler,gözyaşları...
Ama yine de yaşamalı insan umutla.
Her defasında yeniden başlarsın,
Binbir ümitle belki korkuyla.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta