Gün gelir acıya alışırsın,
Neye alışmıyor ki insan zamanla?
Yalnızlıklar,hüzünler,gözyaşları...
Ama yine de yaşamalı insan umutla.
Her defasında yeniden başlarsın,
Binbir ümitle belki korkuyla.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta