Uyku acisi
Uyuyorsun
Senin düsündüklerini uyudugunda öksüz kalmasın diye benim düsündügümü
Sacının her telinin yastıktaki izini
Dinledigim sarkıyı yazanın neye isyan ettigini
Neden o kadının bu adama acılar cektirdigini
Bu adamın masum olmadıgını ama güzel bir ruhu oldugunu düsündüm
Uyumadım
Bunları yapmak icin degil
Yoklugunun bana kattıgı acıyı ruhumdan atabilmek icin uyumadım
Atamadım o acıyı
Bitap düsene kadar uyuyamayacagımı anladım
Sustum
Parmaklarım kaleme masaj yapar gibi
Kalemi incitmeden
Kalemin parmaklarımda gördügü şefkati kagıda hissettirisini izledim
Sustum
Ben sustukca acın biraz daha sardı
Müebbet ceza almıs birinin hapis hayatını düsündüm
O da acıttı canımı
Sen uyuyorsun
Hicbirsey bilmeden
Uyandıgında ögreneceksin uyurken bilmediklerini
Senin bildigini bilmeden ben uyuyor olacagım...
Belki o zaman sen düsüneceksin canın acımadan beni...
Kayıt Tarihi : 2.11.2007 02:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!