Uygur Kızı Şiiri - Zühre Türkeli

Tanrı Dağları’nın vakur duruşu,
Süzülür bağrından buz gibi su,
Yüzyıllık rüyadır vatan uykusu,
Toprağın sesini duy benim kızım.

Gök mavi, yer sarı, dillerde ezgi,
Alnına yazılmış mukaddes yazı,
Kaşgar’dan Turfan’a bir büyük sızı,
Sen o toprağın sesi, sen Uygur kızı.
​
İpek Yolu geçer tozlu yollardan,
Haber bekler kuşlar uçan dallardan,
Bir dua yükselir eski yıllardan,
Umut sönmez derler, gör benim kızım.
​
Urumçi’de açar dostluk gülleri,
Söyler on iki makam, tatlı dilleri,
Gönülden gönüle sevda yelleri,
Mirasın asildir, bil benim kızım.
​
Gök mavi, yer sarı, dillerde ezgi,
Alnına yazılmış mukaddes yazı,
Kaşgar’dan Turfan’a bir büyük sızı,
Sen o toprağın sesi, sen Uygur kızı.
​

Güneş elbet doğar, ufuk aydınlık,
Karanlık dağılır, biter yalnızlık.