Ben düşler sokağının en ücra köşesinde Cehennem apartmanının bodrum katında ikamet etmekteyim, pencerem kaldırım manzaralıdır ama gördüklerimi artık yüreğim kaldırmaz, bende yaz kış soğuk geçer, umudum yoktur hepsini yaktım ısınmak için ama kâr etmedi. Baktım son bir kaç kırıntı kalmış umutlarımdan onlarıda kuşlara verdim sıcak ülkelere göç etmelerine yardımcı olsun diye.. Katıldığım en son cenaze töreninde çocukluğumu verdim toprağa. Dostlarım hep yanı başımdaydı. Başucu kitapları gibi...Evet her dost bir kitaptı çok şey öğrendim kimisinden, bazıları sadece iyi zaman geçirtti, bazıları da zaman kabıydı sadece ama öğrenmek için sayfaları karıştırmam lazımdı. Karıştırdım...Öğrendim... Herkes dost değilmiş.
ben deli değilim akıllı hiç değilim sadece biraz yorgunum...... EMRE..
..
umutlar tükenmez,yaktıklarına bir kenara bırak.............bence elini usulca cebinde gezdir kırıntılarını bulacaksın.................
Toplam 1 mesaj bulundu