Cüneyt Güneş Antoloji.com

Yağmurun sesi fısıltıydı; incecikti, duaydı. Kız birden yıllar öncesini
anımsadı; melekçe bir dost/habib bir yâr dilediği gün müydü gece mi? Onu
anımsayamadı, lâkin dileğine gülümsedi.

Yağmur yağıyordu; incecikten ve kız meleklere eşlik ediyordu, yine. Geceydi
ve gün dönüyordu. Zaman kutluydu, aylardan rahmetti!

..