Her sabah uyanıpta yanında O insanın yokluğunu hissetmek bunu hissederek gözlerinin yaşarması ve bunu annenin anlamaması için yapılan acemi rolleri bilemezsin.
Görsende inanamazsın.
Hislerle savaşmak,her gün ona yenilmek.
Şimdi buraya yeryüzünün en güzel şiirini yazsamda sende ne uyandıracak,kendini bilgisayar gibi programlamışsın.
yaşadığın ilişkileri gözünde öylesine büyütmüşsün ki sanki daha iyiisni hiçbir zaman yaşayamayacaksın gibi düşünmektesin.Sanki onlar en mükemmel erkeklerdi ve onların yaptıklarından,onların söylediklerinden daha ölçülüsü olamaz,onlar birer sanat eseriymişçesine düşünmekten kendini alıkoyamıyorsun.
Duyguların nasırlaşmadı,Duygularını kaybetmiş olamazsın.Eğer kaybetmiş olsaydın O yazıyı yazamazdın.
Belkide ben deliyim ama şunu bil seni asla sığınacak bir liman olarak görmedim,şehvetin bana oynadığı bir oyun değilsin,Kendime acı çektirmek için icat ettiğim hayalim değilsin
..
