Asuman Yeşil Antoloji.com

Yoldan geçiyordu, durdu...bir bahçe vardı..donuk adımlarla adım adım bahçenin duvarına yöneldi. donuk gözlerle çiçeklere baktı baktı...çiçekler sıcaktı. donmuş bir sesle bahçıvana sustu:- bu çiçekler kesilecek mi? bu çiçekler gidecek mi? bahçıvan dizlerine bahçeyi çöktü..yüzüne çiçekleri döndü. bir ışık yanmıyordu, yandı,söndü..elleri gözlerine baktı, gözleri ellerine aktı. gözleri ellerini gördü..elleri kördü..sönen ışık yandı..yanan ışık söndü...dün yağmur yağacaktı, gün döndü,yarın yağdı, bugün dindi...ağlayacaktı...kim anlayacaktı... ben bu dünyaya yanlış gelmiş olacağım benben öyle her insandan uzağım benyine bu gözlerimdir okşanacak şey araryoksa içimde başka dünya hasreti varuyanır gibi birden bu korkulu rüyadano içimden sevdiğim benim olan dünyadanbir ses bana gel dese ben o sesi işitsemkimsecikler duymadan bir kapı açıp gitsem Cahit Sıtkı TarancıSeni dağladılar, değil mi kalbim,Her yanın, içi su dolu kabarcık.Bulunmaz bu halden anlar bir ilim; Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.Sensin gökten gelen oklara hedef; Oyası ateşle işlenen gergef.Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık! N.F.K bir mumbir alev bir düş sonrası hayal kırıklığı belkibizi bir hayattandiğer hayatlara savuran....şehir öyle yalnız kive gökyüzü alabildiğine mavi...
..