Dünya'ya herkes gibi gözlerimi açtığımda,yine herkes gibi,başıma gelecekleri bilememenin burukluğu vardı ta içimde.Yaşamak denen şey güzeldi elbet..ya da ben öyle hissetmeliydim o an.Çünkü bunu hissedemeseydim yaşayamazdım,o sıcacık;üstelik 9ay boyunca huzura alıştığım anneciğimin karnını hatırladıkça.Bunu hissettiren ilâhi bir kudret vardı nihayetinde.
Binlerce kez şükürler olsun rabbime,hissedebiliyorum ve yaşıyorum.Merhaba yaşam!
..
