Edebiyat tarihçileri, edebiyat tarihinde hiç bugünkü kadar çok kendini şair sanan kişi ile karşılaşmış mıdır acaba? Antolojide gördüğüm, okuduğum ve adına şiir denen ne idüğü belli olmayan bir çok "yazı tuhaflaması"yla karşılaştım. Bu resmen ve alenen yazılı yol ile şiiri katletmektir.Durumun acayip tarafı birileri bu kerameti kendinden menkul yazıları eleştirirken de müthiş övgüler düzüyor olması. Şecaat arz ederken merd-i kıpti sirkatin söylermiş. Burada ise ne söylendiği müphem. Duyguya saygısı olmayanlardan şiire de saygı beklemiyorum. O kadar çok şiir yazdığını söyleyen ve o kadar çok da şiir okuduğunu söyleyenler, şiir kitaplarının neden az satıldığını da izah edebilecektir. Bakıyorum da herkes şiirlerini kitaplaştırıyor. Tam bir erozyon. Baylar ve bayanlar! Şiir katlediliyor. Ortada darağacı yok. Buradaki "yazı tuhaflamaları" na karşı savaş ilan ediyorum. Yaşasın şair ve yaşasın şiir!
..
