Özlem Aman Adlı Antoloji.com Üyesinin Hakkınd ...

Seni anlatmak imkansız.. Çünkü yaşamak gerekli..! !

...

Sen uykusuzluk nedir bilirsin
Tırnaklarınla yastığını parçalasın hani
Gözlerini tavana dikip
Düşünürsün bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle beklersin?
Gelmeyince
Seni aramayınca
Ölesiye ağlasın hani
Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların
Ona ait ne varsa
Bir bir hatırlasın

Peki MELEĞİM
Sen günden güne erimeyi de bilir misin
Dev bir ağacın vakarı içinde ölmeyi
Bir teselli aramayı
Issız parklarda, tenha sokaklarda
Ve bütün şehirler uyurken
Uzaklarda
Deli divane yollara düşüp
Yaşlanmış bir köpek gibi
Eskimiş bir gömlek gibi
Atılmışlığını hissettiğin oldu mu, sevilmekten

Günler geceler boyunca yürümekten
Elin, ayağın, kalbin yoruldu mu

Sen yalnızlığın acısınıda bilirsin
Benim yalnızlığımı da bilirmisin
Unutulmak bir hançer gibi saplandı mı sırtına
Herkes tarafından unutulmak...

İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtı mı
Bütün gururunu çiğneyip
Sevdiğinin geçtiği yollarda
Bastığı toprakları eğilip öptün mü
Sen çaresizlik nedir bilir misin
Çaresizim...

Yanan başını
Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden
Sen her gün bin defa öldün mü
Öldüm, binlerce kez öldüm

Böyleyim diye ayıplama beni
Bir gün kendimi
Sonsuzluğun koynuna bırakırsam
Yaralı ve yenik bir asker gibi
Darılma, güçsüzmüş deme
Ve
Unutma ki
Her seven adsız bir kahramandır
Unutma ki
İnsan; sevebildiği kadar insandır.

Seni Sevemez Kimse Benim Kadar

*Uyarlama

BİR NEHRİN TÜKENİŞİ
hasretin kançanağı gözlerinde oturuyorsun
seni soruyorum
hiçbir şey bilmiyorsun

bir çağlayan gibi senin sevdana aktım
sen ise sularını kaçıran bir nehir gibi uzaktın...

tükenişi bir aşkın
bir nehrin tükenişine benzer
ne deniz olabildin
ne nehir kalabildin...

kendin ol
kendin ol
sen buysan başkası ol!

buysan kederden öleceğim
başkası olursan da kimi seveceğim?

/ne diyarbakır anladı beni ne de sen
oysa ne çok sevdim ikinizi de bir bilsen.../



sevgiyle kal...hoşçakal!