Uyanış Şiiri - Gülten Ağrıtmış

Turuncu çarşaf
Aylar geçer içindeyim
Kırmızı havlu ince
Değişmeyen nevresim
Yeşil çarşaf
Altında Alez
Yırtık çarşaf bej
Sandal
Kürek çeken eller
Yün yorgan nerdesin
Yok mu kahvenin
40 yıl hatırı
Boş
Bomboş
Olsa hatırı
Verilen eşyalar
Evler
Yanan; gitar
Çatı katında gençliğim...
Geriye
Bir tas çorba
Pirinci fazla olan mercimek
Bıdı bıdı bıdı
İçmesem daha iyiydi
Dilenciye vereyim die
Çırpınış
Onun bile reddettiği
Kolumu tutan bir el
Para ver bana diyen
Bir çığlık...
Fakfakir insanlar
Yollarda dilenciler
Hepsi kolumdan tutup
Çevirir beni
Döne döne yol almalar...
Kanatları olan
Uçuşan gözyaşları
Kim ölse
Hayatın değişmeyeceğine
Artık uyanış...
Gülten Ağrıtmış
15 Mart 2024