Uyanış Şiiri - Köşektaş Türküleri

Hani nerde kaldı, o geçmiş çağlar?
Kurumuş bülbülün, konduğu bağlar.
Analar bacılar, karalar bağlar,
Kimseye yâr olmaz, yalan dünya.

Yığarsın malını, dağlar misali,
Görmezsin yoksulda, olan o hali.
Nerede Mecnun’un, Leyla visali?
Aşıkları yakar, yalan dünya.

Yakasız gömleği, giyer gidersin,
Bir gün toprağı, kabir eylersin
Belki de mahşer günü, bayram edersin,
Muradı başkadır, yalan dünya.

Lokman Hekim gelse, yara bağlanmaz,
Gidenin ardından, boşa ağlanmaz.
Akan sular durur, artık çağlanmaz,
Çarkı bozuk döner, yalan dünya.

Köşektaş söylüyor, sözün özünü,
Topraktan sakınma, asla yüzünü.
Kapatır sonunda, iki gözünü,
Işığı sönüktür, yalan dünya.