Ütopya/1 Şiiri - Özlem Çay

salınmış gün!
ketenpereye gelmiş,
arakçıların tırnak ucunda
....çalınmış gün!
afili boylardan
zokaya düşmüş endamlar
arka sokaklar aynasız
martaval bülbülleri kaygısız
tesbih elde, teşbih kayıp.
voltalar boş
klark çekenler geri vites.
köşe başları mandepsi piyes
ah istanbul!
sokak hep boğum,..
....kaldırım boyu hep oyun.

sokak
kıyametin tam üstüne yatmışken
halâ bekleniyor diyor,
....dünkü havadisler de.
geçen yüzyılda çıkan söylencede de,
ikinci bir emre kadar yasakanmıştı.
.....kafalar bulanık,
kaşığı eline almış biri
.....karıştıyor suyu.
paralel evreni dikine kesmiş diğeri!
.....
kentin ıssız ihtimaller barikatları
dikenli!
yüz ölçüme sığmayan
.....tüm düş olasılıkları,
dünya egemenliğine tehditten
alarmda!
sirenler duyulurken gök kubbe de
tüm yıldız ötesi ışıklar
........tetikte!
istila sancısı bu!...

şehrin kaburgalarına oturmuş
gölgeler..
....paralel mazgallarda kesif bencil
kokular..
....bluzu lekeli fahişelerin
......devrik gözleri,
cennetten kovulan lilith'e sövüyor.
....itaat etmeyi reddi sabit görmüş!
örseli ruhlarını,
şimdi güneşle aklıyorlar...⚘
....özlem/
eylül/on