Ben şimdi her duyguyu aynı anda yaşıyorum. Terasdaki güvercinlerin kanatlarından çıkan o muazzam ezgide yaşıyorum seni. Küçük odamın minik penceresinde, güneşin doğuşuna eşlik eden, sıla ve naz çiçeklerimin yapraklarındaki çiğ zerreciklerine anlatıyorum seni. Taş kesiliyor tabiat ve külli yalanlar dökülüyor yağmur yerine. Soluğumda çeteneler yanıyor. Utanmalısın..!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta